Vichy · Γαλλία · 1940–1944
Οι γαλλικές αρχές θέσπισαν δικούς τους αντιεβραϊκούς νόμους και συνέβαλαν στην υλοποίηση των ναζιστικών απαιτήσεων για εκτοπισμούς.
Εξερεύνηση: ΓαλλίαΔημοσιεύτηκε από το WTJΕνημέρωση έκδοσης
1940–1944
Vichy · Όταν ο αποκλεισμός γίνεται κρατική πολιτική
Οι γαλλικές αρχές θέσπισαν δικούς τους αντιεβραϊκούς νόμους και συνέβαλαν στην υλοποίηση των ναζιστικών απαιτήσεων για εκτοπισμούς.
Το μητρώο ταξινόμησης
Ο πρώτος αντιεβραϊκός νόμος του Βισύ, με ημερομηνία 3 Οκτωβρίου 1940, όριζε τους ανθρώπους ως Εβραίους λόγω οικογενειακής καταγωγής και τους απέκλειε από δημόσιους ρόλους και επαγγέλματα. Οι γερμανικές αρχές κατοχής εξέδωσαν τα δικά τους μέτρα. Συγκρίνετε τους δρώντες: Η γαλλική κρατική πολιτική και η ναζιστική κατοχή λειτουργούσαν μαζί, ενώ το καθένα έπαιρνε και τις δικές του αποφάσεις.
Το λεωφορείο έξω από την πόρτα
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης του Vél d'Hiv τον Ιούλιο του 1942, η γαλλική αστυνομία συνέλαβε εβραϊκές οικογένειες στο σπίτι για να εξυπηρετήσουν τις ναζιστικές απαιτήσεις. Οι άνθρωποι περιορίστηκαν και στη συνέχεια στάλθηκαν προς απέλαση. Το λεωφορείο αντιπροσωπεύει μια πραγματική διοικητική επιχείρηση, όχι μια πρόκληση διάσωσης. Ερευνήστε ποιος εξέδωσε εντολές και ποιος τις εκτέλεσε. άτομα και φορείς είχαν ευθύνες.
Ο Saliège αρνείται τη συλλογική κατηγορία
Τον Αύγουστο του 1942, ο Αρχιεπίσκοπος Jules Saliège διαμαρτυρήθηκε για την απάνθρωπη μεταχείριση των Εβραίων σε μια επιστολή που προοριζόταν για δημόσια ανάγνωση στην επισκοπή του. Επέμεινε στην ανθρωπιά που η δίωξη αρνήθηκε. Η παρέμβασή του έχει σημασία επειδή η θρησκευτική εξουσία είχε από καιρό βοηθήσει στη μετάδοση αντιεβραϊκών ιδεών και μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να αμφισβητήσει τις ενέργειες του κράτους.