۷ اکتبر و امروز · کانادا · 2023–اکنون

سوء ظن بومی گرایان و نئونازی ها با سرزنش جمعی ضد استعماری و شبکه های ستیزه جوی فراملی در بحران مجدد کانادا مواجه شد.

منتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار ۲۶ مهر ۱۴۰۵

2023–اکنون

۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز

مدرسه‌ای به محل بررسی پلیس تبدیل می‌شود

در نوامبر 2023 پلیس مونترال درباره تیراندازی به مدرسه‌ای یهودی تحقیق کرد. در 2024 دو بار به مدرسه بایس چایا موشکا در تورنتو تیراندازی شد. پلیس گفت در آن حملات کسی زخمی نشده و همچنان انگیزه را بررسی می‌کرد.

مدرسه جایی است که جامعه از کودکان انتظار یادگیری و رشد دارد. تیراندازی ها امنیت را بخشی از این انتظار می کرد. جایگاه آنها در عواقب بعدی مشخص بود، حتی در حالی که تحقیقات ادامه داشت: مؤسساتی که به وضوح با زندگی یهودیان مرتبط بودند، به هدف تبدیل شده بودند، و افرادی که از آنها استفاده می کردند مجبور بودند با عدم اطمینان زندگی کنند.

کسانی که بیگانه شمرده می‌شدند اکنون صهیونیست فرض می‌شوند

کانادا زمانی پناهندگان یهودی را طرد می‌کرد و همسایگان یهودی را از نظر دینی یا ملی بیگانه می‌شمرد. جنبش‌های نئونازی روایت کنترل‌کننده پنهان را حفظ کردند. پس از 7 اکتبر، پژوهشگران بنای بریث همچنین دریافتند کسانی که خود را ضدصهیونیست می‌نامند، انسانیت‌زدایی و نظریه‌های توطئه درباره نفوذ یهودیان را احیا می‌کنند. در هر دو سو، تغییر برچسب می‌توانست یهودیان را همچنان هدف نگه دارد.

زمانی که موسسات یا دانشجویان یهودی کانادایی به عنوان عوامل اسرائیل رفتار می شدند، فعالیت ضد استعماری به طرد تبدیل شد. کانادا همچنین سمیدون را در فهرست سازمان های تروریستی قرار داد. خزانه داری ایالات متحده آن را به عنوان یک جبهه جمع آوری کمک های مالی برای PFLP مارکسیست-لنینیست معرفی کرد. در پرونده‌ای جداگانه، دادستانی یک مظنون ساکن کانادا را به طراحی حمله‌ای با الهام از داعش علیه یک مرکز یهودی در بروکلین متهم کرد. اینها مسیرهای مشخصی بودند که در کنار بازگشت تعصبات قدیمی در زبان سیاسی روزمره، ستیزه جویان خارج از کشور به پیامدهای کانادا وارد شدند.

احساس در خانه به چه معناست

داده‌های پلیس کانادا افزایش شدید جرایم نفرت‌محور ضدیهودی پس از 7 اکتبر را نشان داد. کاهش بعدی آمار را به خط پایه پیشین برنگرداند. گزارش جامعه یهودی کناره‌گیری از زندگی عمومی و احساس امنیت کمتر را هم شرح داد.

برخی مهاجرت به اسرائیل را در نظر گرفتند و درخواست ها افزایش یافت. دیگران باقی ماندند و با این سوال مواجه شدند که چگونه آشکارا به عنوان یهودی زندگی کنند. اینها تصمیمات متفاوتی بود، نه یک پاسخ جمعی. آنها با هم نشان می دهند که چگونه خصومت می تواند احساس خانه را حتی قبل از اینکه شخص تصمیم بگیرد که آن را ترک کند، محدود کند.