Polityka imigracyjna oparta na rasie · Brazylia · Lata 30. – 1941

Myślenie rasowe z czasów Vargasa sprawiło, że żydowscy uchodźcy byli niemile widziani, gdy ich potrzeba wjazdu była największa.

Poznaj kraj: Brazylia

Opublikowane przez WTJAktualizacja publikacji

Lata 30. – 1941

Polityka imigracyjna oparta na rasie · Instrukcja konsularna decyduje, kto może uciec

Myślenie rasowe z czasów Vargasa sprawiło, że żydowscy uchodźcy byli niemile widziani, gdy ich potrzeba wjazdu była największa.

Pożądana populacja narodowa

Idee rasowe brazylijskich elit wpłynęły na politykę imigracyjną, a w latach trzydziestych XX wieku Żydów można było sklasyfikować jako niepożądanych przybyszów. Pochodzenie religijne zostało przekształcone w nowoczesny język rasy i rozwoju narodowego. Twierdzenie to było konstrukcją polityczną, a nie faktem naukowym na temat uchodźców.

Tajny okólnik 1127

W 1937 r. tajny okólnik Ministerstwa Spraw Zagranicznych ograniczał wizy dla osób określanych jako pochodzenia semickiego. Decyzje konsularne mogą zablokować rodzinie możliwość wyjazdu z Europy. Biurokratyczne instrukcje z dala od terytorium nazistowskiego stały się pilne, ponieważ wnioskodawcy szukali ucieczki przed prześladowaniami.

Drzwi kontynentu się zwężają

Brazylia była częścią szerszego latynoamerykańskiego modelu zaostrzania zasad przyjmowania uchodźców żydowskich w latach trzydziestych XX wieku. Zasady były różne, a niektórym ludziom nadal udawało się wjechać dzięki wyjątkom i pomocy. Ważnym pytaniem jest to, które trasy pozostały dostępne dla poszczególnych wnioskodawców, a nie to, czy dany kraj był jednolicie przyjazny, czy wrogi.