Pogromy wojny domowej · Ukraina · 1918–1921

Załamanie polityczne i konkurencyjne ruchy zbrojne przyniosły masową przemoc antyżydowską.

Poznaj kraj: Ukraina

Opublikowane przez WTJAktualizacja publikacji

1918–1921

Pogromy wojny domowej · Każda armia może wymyślić własnego żydowskiego wroga

Załamanie polityczne i konkurencyjne ruchy zbrojne przyniosły masową przemoc antyżydowską.

Wojna po rewolucji

Po rewolucji rosyjskiej i upadku władzy imperialnej na Ukrainie rywalizowały ze sobą armie i siły lokalne. W okresie wojny domowej żydowscy cywile doświadczyli pogromów. Niebezpieczeństwo pochodziło ze strony wielu obozów zbrojnych, a nie jednego jednolitego ruchu narodowego lub każdej osoby pragnącej niepodległości Ukrainy.

Fałszywe utożsamienie Żydów z bolszewikami

Antysemici traktowali zaangażowanie części Żydów w ruchy rewolucyjne jako dowód na to, że Żydzi wspólnie kontrolowali bolszewizm. W rzeczywistości społeczności żydowskie miały wiele przeciwstawnych poglądów politycznych. Oskarżenie uczyniło ludność cywilną odpowiedzialną za rewolucję niezależnie od tego, w co wierzyli i co robili.

Władza nie chroni lub sama uczestniczy w przemocy

Niektórzy dowódcy zachęcali do ataków, inni im nie zapobiegali, a część próbowała je powstrzymać. Grabież i przemoc uzasadniano walką z rewolucją lub obroną narodu. Śledzenie konkretnych formacji i rozkazów wyjaśnia, jak retoryka polityczna stawała się przyzwoleniem na atakowanie miejscowych rodzin.