7 Οκτωβρίου και σήμερα · Γερμανία · 2023–σήμερα
Η ναζιστική κληρονομιά, η δυσαρέσκεια για την ευθύνη του Ολοκαυτώματος και η μαρξιστική-ισλαμιστική συνεργασία βοηθούν στην εξήγηση της κρίσης της Γερμανίας μετά την 7η Οκτωβρίου.
Εξερεύνηση: ΓερμανίαΔημοσιεύτηκε από το WTJΕνημέρωση έκδοσης
2023–σήμερα
7 Οκτωβρίου και σήμερα · 7 Οκτωβρίου και σήμερα
Η ναζιστική κληρονομιά, η δυσαρέσκεια για την ευθύνη του Ολοκαυτώματος και η μαρξιστική-ισλαμιστική συνεργασία βοηθούν στην εξήγηση της κρίσης της Γερμανίας μετά την 7η Οκτωβρίου.
Το παρελθόν δεν κρατά τους ανθρώπους ασφαλείς
Μετά το Ολοκαύτωμα, η Γερμανία οικοδόμησε μια δημόσια κουλτούρα μνήμης. Οι εβραϊκές κοινότητες ξανάχτισαν τη ζωή τους μέσα σε αυτήν. Ωστόσο, η μνήμη της καταστροφής της εβραϊκής ζωής δεν εγγυόταν την ασφάλεια των ανθρώπων που ζουν εκεί σήμερα.
Μετά τις 7 Οκτωβρίου, η οργάνωση παρακολούθησης RIAS κατέγραψε διαρκή αύξηση των αντισημιτικών περιστατικών. Μέχρι το 2025, το ετήσιο σύνολο του ήταν υπερτριπλάσιο από την προηγούμενη γραμμή αναφοράς. Η αύξηση ξεπέρασε τα επιχειρήματα στην οθόνη: οι άνθρωποι αντιμετώπισαν απειλές και επιθέσεις, ενώ η χώρα συνέχισε να μιλά δημόσια για την ευθύνη της να θυμάται.
Το Ολοκαύτωμα στρέφεται εναντίον των ζωντανών Εβραίων
Ο γερμανικός αντισημιτισμός είχε μετατρέψει τη θρησκευτική καχυποψία σε φυλετικό αποκλεισμό και γενοκτονία. Η μεταπολεμική ανάμνηση το αμφισβήτησε, αλλά η ακροδεξιά φυλετική συνωμοσιολογία και η άρνηση του Ολοκαυτώματος συνεχίστηκαν. Μια άλλη απάντηση απέφυγε την ευθύνη αντιστρέφοντας την κατηγορία: οι Εβραίοι, μέσω του Ισραήλ, παρουσιάστηκαν ως οι νέοι Ναζί. Η αντιιμπεριαλιστική εχθρότητα θα μπορούσε να δανειστεί τη γλώσσα του αντιφασισμού στοχεύοντας τους Εβραίους.
Το RIAS καταγράφει έναν Εβραίο μουσικό που πιέζεται να καταδικάσει τη γενοκτονία, στη συνέχεια αποκαλείται παιδοκτόνος και Εβραίος Ναζί και περιορίζεται σωματικά. Ένας πολιτικός ισχυρισμός είχε γίνει απαίτηση να απαντήσει ένας Εβραίος για το Ισραήλ. Η κατηγορία του παιδοκτόνου αναβίωσε τις εικόνες συκοφαντίας για το αίμα. η ναζιστική ταμπέλα ανέτρεψε την ιστορία των εβραϊκών διώξεων. Εδώ η συμπεριφορά εκθέτει τον αντισημιτισμό: η εβραϊκή ταυτότητα ενός ατόμου, και όχι μια κυβερνητική απόφαση, έγινε η βάση για ταπείνωση και εξαναγκασμό.
Ένας κοινός εχθρός ενώνει τα κινήματα
Οι αρχές του Βερολίνου περιγράφουν υποστηρικτές της Χαμάς και κοσμικούς υποστηρικτές του PFLP που οργανώνονται κάτω από την ομπρέλα του VPNK, παράλληλα με τη συνεργασία με συγκεκριμένες μαρξιστικές ομάδες. Η κοινή τους εχθρότητα προς το Ισραήλ θα μπορούσε να ξεπεράσει τις ασυμβίβαστες θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις. Άλλα τμήματα της αριστεράς απέρριψαν την αναταραχή. Αυτή είναι μια τεκμηριωμένη σύνδεση αριστερών και ισλαμιστικών ομάδων («κόκκινων-πράσινων»), παρά μια υπόθεση για κάθε διαδηλωτή.
Ορισμένες θρησκευτικές φονταμενταλιστικές συμπεριφορές σε κοινότητες μεταναστευτικής καταγωγής προϋπήρχαν της 7ης Οκτωβρίου, όπως διαπίστωσε μια παλαιότερη μελέτη έξι χωρών. Αυτό το υπόβαθρο δεν μπορεί να μετρήσει τον σημερινό γερμανικό πληθυσμό ή να εξηγήσει κάθε επίθεση. Εν τω μεταξύ, το RIAS κατέγραψε επίσης αυξανόμενα ακροδεξιά περιστατικά. Το κύμα προέκυψε σε ένα περιβάλλον όπου η οργανωμένη συνεργασία, οι κατηγορίες που κυκλοφορούσαν και οι ανεξάρτητοι φυλετικοί εξτρεμιστές μπορούσαν όλα να εντείνουν την εχθρότητα προς τους ίδιους Εβραίους γείτονες.