هولوکاست · ایرلند · 1933 تا 1945
ایرلند زیر اشغال نازی‌ها نبود. محدودیت‌های پذیرش پناهندگان و قتل افرادی با پیوندهای ایرلندی، تاریخ این کشور را به هولوکاست در قارهٔ اروپا مرتبط می‌کند.
با ایرلند آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
1933 تا 1945
هولوکاست · بی‌طرفی نمی‌توانست از بستگان در خارج محافظت کند
ایرلند زیر اشغال نازی‌ها نبود. محدودیت‌های پذیرش پناهندگان و قتل افرادی با پیوندهای ایرلندی، تاریخ این کشور را به هولوکاست در قارهٔ اروپا مرتبط می‌کند.
در اردوگاه‌های کار اجباری، افراد در شرایطی بی‌رحمانه زندانی می‌شدند و اغلب به کار اجباری وادار می‌شدند. اردوگاه‌های مرگ برای کشتار جمعی سازمان‌یافته ساخته شده بودند. آشویتس-بیرکناو هر دو کارکرد را داشت.
حامیان پناهندگان محدودیت‌های ورود را به چالش می‌کشند
از سال 1933، رهبران جامعه یهودی از جمله آیزاک هرتزوگ و رابرت بریسکو درخواست کردند تا افرادی که از آزار و اذیت نازی ها فرار می کردند، پذیرفته شوند. بسیاری از درخواست ها با شکست مواجه شدند، اگرچه برخی از پناهندگان به ایرلند رسیدند و کسب و کار ایجاد کردند. موزه یهودیان ایرلند هم محدودیت ها و هم تلاش ها برای غلبه بر آنها را ثبت می کند. بی طرفی در زمان جنگ تضمینی برای پناهگاهی برای کسانی که برای ورود به آن نیاز داشتند نبود.
خانواده اتی اشتاینبرگ در فرانسه گرفتار شده اند
اتی اشتاینبرگ در دوبلین بزرگ شد و در سال 1937 همان‌جا با ووتک گلوک ازدواج کرد. آنان به قارهٔ اروپا رفتند و پسرشان لئون آنجا به دنیا آمد. پس از چند جابه‌جایی برای فرار از خطر، خانواده در سال 1942 در فرانسه بازداشت و در اردوگاه انتقالی درانسی زندانی شدند. پیوند خانوادگی با ایرلند آنان را از آزار نازی‌ها در خارج محافظت نکرد.
ویزاها پس از بازداشت خانواده می‌رسند
بستگان در دوبلین ویزاهایی گرفتند که می‌توانست به خانوادهٔ گلوک اجازهٔ سفر به ایرلند شمالی، زیر صلاحیت پادشاهی متحد، بدهد. ویزاها پس از بازداشت خانواده به تولوز رسیدند. اتی، ووتک و لئون در 2 سپتامبر 1942 از درانسی به اجبار منتقل شدند و دو روز بعد در آشویتس به قتل رسیدند. راهی برنامه‌ریزی‌شده به سوی امنیت می‌توانست پیش از رسیدن مدارک بسته شود.