بازسازی و یادآوری · ایرلند · پس از سال 1945
بازماندگان، نمایندگان منتخب و داوطلبان جامعه زندگی فراتر از تاریخ آزار و شکنجه را شکل می دهند.
با ایرلند آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
پس از سال 1945
بازسازی و یادآوری · زندگی های جدید بخشی از تاریخ ایرلند شده است
بازماندگان، نمایندگان منتخب و داوطلبان جامعه زندگی فراتر از تاریخ آزار و شکنجه را شکل می دهند.
زولتان و ادیت زندگی خود را بازسازی می کنند
زولتان و ادیت زین از اردوگاه‌های بازداشت جمعی نازی‌ها در راونسبروک و برگن-بلسن جان سالم به در بردند. پس از دورهٔ نقاهت در سوئد، در سال 1946 همراه پزشک باب کولیس به ایرلند آمدند و او آنان را در خانوادهٔ خود پرورش داد. زولتان بعدها آشپز شد، ازدواج کرد و فرزنددار شد. زندگی بعدی او نیز در کنار فقدان‌ها و بیماری‌ای که تحمل کرد، بخشی از داستان اوست.
دوبلین شهرداری یهودی انتخاب می‌کند
بریسکو در سال 1956 نخستین شهردار یهودی دوبلین شد و در سال 1961 نیز دوباره این سمت را بر عهده گرفت. فعالیت عمومی او هویت یهودی را با دهه‌ها حضور در سیاست انتخاباتی ایرلند پیوند می‌داد. این دستاورد نشان‌دهندهٔ مشارکت مدنی است و در عین حال بررسی تعصب‌ها و ناکامی پیشین در پناه‌دادن کافی به یهودیان تحت آزار را ممکن می‌گذارد.
کنیسه به مکان خاطره تبدیل می شود
کنیسهٔ والورث رود در اوایل دههٔ 1970، با نقل‌مکان خانواده‌ها و تغییر جامعه، از فعالیت بازماند. داوطلبان در سال 1985 ساختمان را به‌عنوان موزهٔ یهودیان ایرلند بازگشایی کردند. مجموعه‌های آن تاریخ زندگی روزمره را در سراسر جزیره، از جمله بلفاست و دوبلین، حفظ می‌کنند. پوشش سراسر جزیره را نباید با حوزهٔ حاکمیت یک کشور در زمان حاضر یکی دانست.