Ανοικοδόμηση & μνήμη · Ιρλανδία · Μετά το 1945
Οι επιζώντες, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι και οι εθελοντές της κοινότητας διαμορφώνουν ζωές πέρα από την ιστορία των διώξεων.
Εξερεύνηση: ΙρλανδίαΔημοσιεύτηκε από το WTJΕνημέρωση έκδοσης
Μετά το 1945
Ανοικοδόμηση & μνήμη · Νέες ζωές γίνονται μέρος της Ιρλανδικής ιστορίας
Οι επιζώντες, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι και οι εθελοντές της κοινότητας διαμορφώνουν ζωές πέρα από την ιστορία των διώξεων.
Ο Ζόλταν και η Έντιθ ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους
Ο Zoltan και η Edith Zinn επέζησαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Ravensbrück και Bergen-Belsen. Μετά από περίοδο ανάρρωσης στη Σουηδία, έφτασαν στην Ιρλανδία το 1946 με τον γιατρό Bob Collis, που τους μεγάλωσε στην οικογένειά του. Ο Zoltan αργότερα εργάστηκε ως μάγειρας, παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά. Η μετέπειτα ζωή του είναι επίσης μέρος της ιστορίας του, μαζί με τις απώλειες και την ασθένεια που υπέστη.
Το Δουβλίνο εκλέγει Εβραίο δήμαρχο
Ο Μπρίσκο έγινε ο πρώτος Εβραίος δήμαρχος του Δουβλίνου το 1956 και ανέλαβε ξανά το αξίωμα το 1961. Η δημόσια σταδιοδρομία του συνέδεε την εβραϊκή ταυτότητα με δεκαετίες συμμετοχής στην ιρλανδική εκλογική πολιτική. Το επίτευγμα δείχνει συμμετοχή στα κοινά, αφήνοντας παράλληλα χώρο για εξέταση των προκαταλήψεων και της προηγούμενης αποτυχίας να προσφερθεί επαρκές καταφύγιο στους διωκόμενους Εβραίους.
Μια συναγωγή γίνεται χώρος μνήμης
Η συναγωγή Walworth Road σταμάτησε να λειτουργεί στις αρχές της δεκαετίας του 1970 καθώς οι οικογένειες μετακόμισαν και η κοινότητα άλλαξε. Οι εθελοντές άνοιξαν ξανά το κτίριο ως Ιρλανδικό Εβραϊκό Μουσείο το 1985. Οι συλλογές του διατηρούν την καθημερινή ζωή σε όλο το νησί, συμπεριλαμβανομένου του Μπέλφαστ και του Δουβλίνου. Μια συλλογή από όλη την Ιρλανδία δεν πρέπει να συγχέεται με μια σημερινή κρατική δικαιοδοσία.