Ο μύθος του παρασκηνιακού εβραϊκού ελέγχου · Μοτίβα
Κατά τη διάρκεια των αιώνων, τα αντισημιτικά κινήματα απεικόνιζαν επανειλημμένα τους Εβραίους ως κρυφούς ελεγκτές της πολιτικής, των οικονομικών, των μέσων ενημέρωσης ή της κοινωνικής αλλαγής.
Δημοσιεύτηκε από το WTJΕνημέρωση έκδοσης
Ο μύθος του παρασκηνιακού εβραϊκού ελέγχου
Κατά τη διάρκεια των αιώνων, τα αντισημιτικά κινήματα απεικόνιζαν επανειλημμένα τους Εβραίους ως κρυφούς ελεγκτές της πολιτικής, των οικονομικών, των μέσων ενημέρωσης ή της κοινωνικής αλλαγής.
Αυτό το μοτίβο εμφανίζεται στη θρησκευτική καχυποψία, στη συνωμοσιολογική γραμματεία, στην εθνικιστική προπαγάνδα και στη σύγχρονη διαδικτυακή κουλτούρα. Το λεξιλόγιο αλλάζει: από τη μαγεία και την επιρροή στην αυλή περνά στα οικονομικά, στα μέσα ενημέρωσης, στον κομμουνισμό, στον σιωνισμό ή στον γκλομπαλισμό. Η βασική δομή όμως παραμένει: η ορατή πολυπλοκότητα εξηγείται μέσω ενός αόρατου εβραϊκού χεριού.
Παραδείγματα από διαφορετικούς τόπους και εποχές
1903 και μετά
Ένα έγγραφο χωρίς πραγματική συνάντηση
Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών ισχυρίζονταν ότι αποκαλύπτουν εβραϊκό σχέδιο παγκόσμιας κυριαρχίας. Ήταν πλαστογράφημα που αντέγραφε παλαιότερα κείμενα άσχετα με Εβραίους. Η πρώιμη ρωσική δημοσίευσή τους δεν τα έκανε γνήσιο πρακτικό. Δεν υπήρξε εβραϊκή συνάντηση για να καταγράψει το κείμενο.
δεκαετία του 1920
The Dearborn Independent
Ξεκινώντας το 1920, η εφημερίδα του Φορντ δημοσίευσε μια σειρά που επιτίθεται στους Εβραίους ως κρυμμένη επιρροή πίσω από τη δημόσια ζωή. Τα άρθρα συλλέχθηκαν ως The International Jew. Το όνομα ενός διάσημου βιομήχανου έδωσε στην εκστρατεία εξέχουσα θέση. Η επιχειρηματική επιτυχία δεν έκανε τους ισχυρισμούς του αξιόπιστους.
Πώς εμφανίζεται το μοτίβο σήμερα
Οι διαδικτυακοί συνωμοσιολογικοί κύκλοι προσαρμόζουν παλιές αφηγήσεις στη σημερινή πολιτική και πολιτισμική γλώσσα, κυρίως με υπαινιγμούς για ελίτ, μέσα ενημέρωσης, δωρητές ή μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Μοτίβα
Αυτές οι συνδέσεις είναι ερμηνείες για τη μάθηση, όχι απόδειξη μιας ενιαίας αλυσίδας αιτιών. Οι παρόμοιες κατηγορίες δεν κάνουν διαφορετικές ιστορίες ταυτόσημες. Η κριτική μιας κυβέρνησης, ενός θεσμού ή μιας πολιτικής δεν είναι από μόνη της αντισημιτική· σημασία έχουν το πλαίσιο, η συλλογική ενοχοποίηση και η αντιμετώπιση της εβραϊκής ταυτότητας.