Mury getta · Włochy · 1516–1870
Wenecja i papieski Rzym ograniczały żydowskich mieszkańców, polegając na ich pracy.
Poznaj kraj: WłochyOpublikowane przez WTJAktualizacja publikacji
1516–1870
Mury getta · Miasto potrzebuje swoich sąsiadów, a potem ich zamyka
Wenecja i papieski Rzym ograniczały żydowskich mieszkańców, polegając na ich pracy.
Wenecja, 1516
W 1516 roku Wenecja nakazała Żydom mieszkać w wyznaczonej dzielnicy. Bramy kontrolowały przemieszczanie się, zwłaszcza nocą. Miasto przyjęło wspólnotę, lecz narzuciło jej oddzielenie. Dzielnica, która nadała słowu „getto” szersze znaczenie, była zarazem miejscem życia żydowskiego i narzędziem ograniczeń.
Rzym, 1555
Papież Paweł IV ustanowił rzymskie getto w 1555 roku. Polityka papieska ograniczała miejsce zamieszkania Żydów i ich działalność gospodarczą. Hierarchia religijna nabrała codziennego wymiaru przestrzennego: decydowała, gdzie rodzina mogła mieszkać i jak zarabiać. Rzymscy Żydzi pozostali częścią miasta pod przepisami odmawiającymi równej przynależności.
Ściana to nie całe życie
Pomimo narzuconych ograniczeń Żydzi utrzymywali kult, naukę i życie rodzinne. Istnienie tych społeczności nie powinno zmieniać odosobnienia w osobliwą tradycję. Przymusowe getto w Rzymie zakończyło się w 1870 r., kiedy włączenie miasta do królestwa włoskiego wyparło papieską władzę polityczną.