Odbudowa i pamięć · Nowa Zelandia · Po 1945 r

Ocaleni, a później migranci, tworzą żywą społeczność, podczas gdy pamięć zadaje także pytanie, czego Nowa Zelandia odmówiła.

Poznaj kraj: Nowa Zelandia

Opublikowane przez WTJAktualizacja publikacji

Po 1945 r

Odbudowa i pamięć · Nowe życie niesie ze sobą historię strat

Ocaleni, a później migranci, tworzą żywą społeczność, podczas gdy pamięć zadaje także pytanie, czego Nowa Zelandia odmówiła.

Przetrwanie ma różne ścieżki

Ludzie, którzy później osiedlili się w Nowej Zelandii, przetrwali różnymi drogami, w tym ukrywaniem się, ucieczką i zamknięciem w nazistowskich obozach. Ich przeżyć nie można sprowadzić do pojedynczej historii ocalałego. Wysłuchanie ich relacji łączy historie rodzin za granicą z życiem, które odbudowali po dotarciu do nowego domu.

Życie wykraczające poza przetrwanie

Relacje ocalałych opisują także pracę, muzykę, rodzinę i aktywność obywatelską w Nowej Zelandii. Te późniejsze życia należą do historii wraz z prześladowaniami i żałobą. Człowiek był czymś więcej niż przemoc, którą przeżył, a odbudowanie przyszłości nie zniwelowało utraty bliskich ani skutków wysiedlenia.

Pamiętając o narodowej odmowie

W swoim przemówieniu poświęconym pamięci o Holokauście w styczniu 2021 r. generalna gubernator Patsy Reddy potwierdziła, że Nowa Zelandia odrzuciła żydowskich uchodźców. Pamięć łączyła z przeciwstawieniem się rasizmowi i dotrzymywaniem zobowiązań wobec uchodźców. Oficjalne uznanie nie cofa tych decyzji, ale podważa prostą narodową historię przyjmowania uchodźców i pozostawania niewinnym na odległość.