یهودستیزی در برزیل

استعمار پرتغال، سوء ظن تفتیش عقاید به یهودیان و مسیحیان جدید را به برزیل آورد. حکومت هلند در رسیف به طور مختصر به زندگی عمومی یهودیان اجازه داد.

با برزیل آشنا شوید

منتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار

آزار و اذیت ایبری از اقیانوس اطلس عبور می کند

استعمار پرتغال، سوء ظن تفتیش عقاید به یهودیان و مسیحیان جدید را به برزیل آورد. حکومت هلند در رسیف به طور مختصر به زندگی عمومی یهودیان اجازه داد. تسخیر مجدد پرتغالی ها در سال 1654 دوباره آن فضا را بست. در قرن بیستم، ناسیونالیسم نژادی و ترس از مهاجرت، یهودیان را دوباره به عنوان تازه واردان نامناسب معرفی کرد. محدودیت‌های دوران وارگاس درست زمانی که آزار و اذیت نازی‌ها آن‌ها را فوری می‌کرد، مسیرهای پناهجویان را مسدود کرد، در حالی که دیپلمات‌های خاص برای نجات جان‌ها از سیاست‌های طردکننده سرپیچی کردند یا راهی برای دور زدن آنها یافتند.

قرن شانزدهم - 1654

ایمان تحت حکومت استعماری · زندگی باز یهودی رسیف فقط تا زمانی ادامه دارد که حاکمان آن اجازه دهند

آزار و شکنجه مذهبی ایبری و رژیم های استعماری رقیب تعیین کردند که آیا عبادت می تواند عمومی باشد یا خیر.

سوءظن به مسیحیان جدید

مهاجران پرتغالی شامل مسیحیان جدید، نوادگان یهودیانی بودند که مجبور به تغییر مذهب در ایبریا شدند. سوء ظن تفتیش عقاید می تواند به دنبال نسب در سراسر اقیانوس اطلس باشد. افراد غسل تعمید یافته همچنان ممکن است متهم به انجام مخفیانه یهودیت شوند. یک حرکت استعماری لزوماً یک خانواده را از آزمایشات مذهبی تحمیل شده در پرتغال رها نکرد.

رسیفِ تحت حکومت هلند دری می‌گشاید

تحت حکومت هلند، یهودیان در رسیف می توانستند آشکارا تمرین کنند و کاله زور اسرائیل را در قرن هفدهم تأسیس کردند. مؤسسات مذهبی و جمعی از جمعیت زنده با مشاغل مختلف حمایت می کردند. آزادی به سیاست یک دولت استعماری خاص بستگی داشت، نه یک حق برابر تضمین شده در سراسر منطقه.

بازگشت پرتغالی ها، 1654

هنگامی که پرتغال در سال 1654 رسیف را به دست آورد، فضای زندگی آشکارا یهودی بسته شد. یهودیان به مقاصد دیگر از جمله کارائیب و آمستردام جدید رفتند. تغییر حاکمیت دیگری یک جامعه را ریشه کن کرد. همان شبکه اقیانوس اطلس که حاکمیت استعماری را برعهده داشت، افرادی را نیز در جستجوی مکانی برای یهودی ماندن بود.

دهه 1930–1941

سیاست مهاجرت نژادی · یک دستورالعمل کنسولی تصمیم می گیرد که چه کسی می تواند فرار کند

تفکر نژادی دوره وارگاس باعث شد که پناهندگان یهودی در زمانی که نیازشان به ورود بیشتر بود مورد استقبال قرار نگیرد.

جمعیت ملی مورد نظر

ایده های نژادی نخبگان برزیلی بر سیاست مهاجرت تأثیر گذاشت و در دهه 1930 یهودیان را می توان به عنوان تازه واردان نامطلوب طبقه بندی کرد. اصل و نسب دینی در قالب یک زبان مدرن نژادی و توسعه ملی بازسازی شد. این ادعا یک ساخت سیاسی بود، نه یک واقعیت علمی در مورد پناهندگان.

بخشنامه سری 1127

در سال 1937، بخشنامه محرمانه وزارت امور خارجه، ویزا را برای افرادی که منشأ سامی توصیف می‌شوند، محدود کرد. تصمیمات کنسولی می تواند مسیر خروج خانواده از اروپا را مسدود کند. یک دستورالعمل بوروکراتیک دور از قلمرو نازی ها فوریت پیدا کرد زیرا متقاضیان به دنبال فرار از آزار و شکنجه بودند.

درهای یک قاره باریک می شود

برزیل بخشی از الگوی گسترده تر آمریکای لاتین برای پذیرش پناهندگان یهودی در دهه 1930 بود. سیاست‌ها متفاوت بود و برخی افراد هنوز از طریق استثنائات و کمک وارد شدند. سوال مهم این است که کدام مسیرها در دسترس متقاضیان خاص باقی مانده است، نه اینکه آیا یک کشور به طور یکسان استقبال می کند یا متخاصم.

اواخر دهه 1930-1942

مسئولانی که کمک می کنند · دو مقام از موقعیت خود برای باز کردن یک مسیر استفاده می کنند

آراسی د کاروالیو و لوئیز مارتینز د سوزا دانتاس به مردم کمک کردند علیرغم سیاست های محدودکننده فرار کنند.

آراسی د کاروالیو در هامبورگ

آراسی د کاروالیو که در کنسولگری برزیل در هامبورگ کار می کرد، به متقاضیان یهودی در میان قوانین محدودکننده کمک کرد تا ویزا بگیرند. موقعیت او کمک را عملی کرد: اسناد می توانند فرار مورد نظر را به یک سفر ممکن تبدیل کنند. نجات شامل پیمایش نهادی بود که در غیر این صورت بین پناهندگان و ورود قرار داشت.

سوزا دانتاس ویزا صادر می کند

لوئیز مارتینز د سوزا دانتاس، دیپلمات برزیلی، علیرغم محدودیت های رسمی، برای افرادی که از آزار و اذیت نازی ها از جمله یهودیان فرار می کردند، ویزا صادر کرد. اقدامات او تفاوت بین سیاست یک دولت و واکنش یک مقام فردی را آشکار می کند. اقتدار مورد استفاده برای حذف نیز می تواند برای کمک استفاده شود.

استثنا قاعده را لغو نمی کند

افرادی که توسط این مقامات کمک می شدند شانس زنده ماندن را به دست آوردند که دیگران از آن محروم شدند. یادآوری نجات در کنار طرد، هر دو پیامد را توضیح می دهد. داستان یک دیپلمات قهرمان نباید مدرکی باشد مبنی بر اینکه سیاست محدودکننده بی ضرر بوده یا هر پناهنده ای که نیاز به ویزا داشته باشد، ویزا دریافت کرده است.

1945 و پس از آن

زندگی از نو ساخته شده است · پناهندگان بخشی از کشوری می شوند که زمانی آنها را محدود کرده بود

زندگی اجتماعی پس از جنگ، ادامه تاریخ مردمی بود که از مرزهای خطرناک عبور کرده بودند.

خانه‌ای تازه پس از فرار

پناهندگان و بازماندگان از طریق کار، شبکه های خانوادگی و مؤسسات جمعی در برزیل زندگی می کنند. تاریخچه آنها شامل از دست دادن و همچنین سازگاری بود. ورود به یک کشور آغاز بازسازی بود، نه پایان آثار آزار و اذیت.

مبدا تغییر می کند، آزمون باقی می ماند

سوء ظن تفتیش عقاید استعماری و سیاست مهاجرت نژادی قرن بیستم به رژیم های مختلف تعلق داشت. هر دوی آنها ریشه یهودی را دلیلی برای محدود کردن گزینه‌های یک فرد قرار دادند. تفاوت‌های آنها مهم است: یکی مطابقت مذهبی را بررسی می‌کند، در حالی که دیگری قضاوت می‌کند که آیا یک گروه ظاهراً مناسب ملت است یا خیر.

روایت‌های نجات کنشگری مستقل را نشان می‌دهند

د کاروالیو و سوزا دانتاس نشان می‌دهند مجریان قواعد محدودکننده می‌توانستند تصمیم دیگری بگیرند. اقدامشان در دل ناکامی گسترده پناه دادن، جان نجات داد. این، انتخاب و مسئولیت را به روایتی برمی‌گرداند که وگرنه ممکن است محرومیت از ورود در مرز را اجتناب‌ناپذیر جلوه دهد.

2023–اکنون

۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز

میراث طرد پناهندگان و شبکه‌های نئونازی در برزیل با وارونه‌سازی نقش‌ها در هولوکاست در بحث سیاسی و طرح ادعایی حزب‌الله تلاقی کردند.

شکایات تقریباً یک شبه تغییر می کند

در سه ماه پایانی 2023، نهادهای پایش یهودی برزیل تقریباً نه برابر دوره مشابه سال پیش شکایت دریافت کردند. آن‌ها 7 اکتبر و پیامدهایش را نقطه گسست اصلی دانستند.

بسیاری از خصومت ها به صورت دیجیتالی وارد شد، اما نهادهای جمعی نیز به افزایش امنیت نیاز داشتند. یهودیانی که به زندگی عمومی برزیل تعلق داشتند به طور فزاینده ای به عنوان مرتبط با جنگ در خارج از کشور برخورد می کردند. یک اتهام در مورد اسرائیل می تواند به عنوان پیامی برای یک فرد، مدرسه یا جامعه برزیلی باشد.

اتهامات مختلف به یک جامعه می رسد

برزیل هم پناه داد و هم گریز یهودیان از نازیسم را محدود کرد. روایت بیگانه‌بودن در توطئه نژادی ماند و تحقیق فدرال 2024 تبلیغ سازمان‌یافته نازی از موسیقی، کالا و رسانه دیجیتال را هدف گرفت. راست افراطی کنار درگیری تازه فعال ماند.

در جناح چپ، مقایسه پرزیدنت لولا از غزه با قتل یهودیان توسط هیتلر، توسط Congregação Israelita Paulista محکوم شد. این جماعت گفت که این امر حافظه هولوکاست را زخمی کرده و خصومت با یهودیان را تشویق می کند. به طور جداگانه، مقامات یک توطئه ادعایی حزب الله علیه اهداف یهودی را توصیف کردند. ثابت نشد این بازیگران فرماندهی مشترکی داشتند. با این حال، روایت‌های آن‌ها می‌تواند طرد را تقویت کند: تصاویر نازی یهودیان را تحقیر می‌کرد، وارونگی هولوکاست آنها را به عنوان مجرمان دوباره معرفی کرد، و سرزنش جمعی ضدصهیونیسم، یهودیان برزیل را مسئول اسرائیل کرد. سوابق CONIB آن کلیشه های قدیمی تر را نشان می دهد که در موج تجدید شده در گردش هستند.

پلیس درباره طرح حمله به اهداف یهودی تحقیق می‌کند

عملیات تراپیش در نوامبر 2023 آغاز شد. مقامات امنیتی برزیل بعداً آن را به عنوان متلاشی کردن یک هسته حزب الله توصیف کردند که برای حمله به اهداف یهودی برنامه ریزی کرده بود. این گزارش یک تحقیق بود، نه محکومیت کامل تروریسم.

به طور جداگانه، پلیس فدرال در مورد گردش تبلیغات نازی ها از طریق رسانه های دیجیتال، موسیقی و کالا تحقیق کرد. این تهدیدها از طریق سازمان ها و باورهای مختلف صورت می گرفت. آنها نیازی به یک فرمان مشترک نداشتند تا بر همان جامعه یهودی، که اعضای آن در تلاش بودند به زندگی عادی خود ادامه دهند، در حالی که نهادها در برابر حملات احتمالی آماده می شدند.