یهودستیزی در رومانی
سیاست رومانیایی قرن نوزدهم اغلب ملت را از طریق مسیحیت تعریف می کرد و یهودیان را از شهروندی عادی محروم می کرد. جنبش‌های سیاسی تعصب مذهبی را به ادعای سلطه اقتصادی و بیگانگی پیوستند.
با رومانی آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
دولت از تعلق خودداری می کند، سپس آن را به سلاح تبدیل می کند
سیاست رومانیایی قرن نوزدهم اغلب ملت را از طریق مسیحیت تعریف می کرد و یهودیان را از شهروندی عادی محروم می کرد. جنبش‌های سیاسی تعصب مذهبی را به ادعای سلطه اقتصادی و بیگانگی پیوستند. فاشیست های بین جنگ، به ویژه گارد آهنین، این اتهامات را به یک برنامه خشونت تبدیل کردند. رژیم آنتونسکو بعداً قتل عام و تبعید را گاهی با همکاری آلمان نازی و گاهی از طریق ابتکارات رومانیایی انجام داد. این تاریخچه تصمیمات داخلی و همچنین نفوذ خارجی بود.
1866–1918
تابعیت رد شد · همسایه ها در داخل کشور خارجی اعلام می شوند
یک تعریف مذهبی از ملت، حقوق مدنی را برای ساکنان یهودی مستقر مشروط کرد.
سد قانون اساسی
قانون اساسی 1866 رومانی، تابعیت را به مسیحیان محدود کرد. با یهودیانی که مدت‌ها در این کشور زندگی می‌کردند، می‌توان به عنوان خارجی رفتار کرد. مشکل صرفاً این نبود که آیا افراد احساس می‌کنند پذیرفته شده‌اند یا خیر: دولت از وضعیتی که از طریق آن حقوق مدنی و سیاسی عادی تأمین می‌شد، خودداری کرد.
قولی که در عمل محدود شد
فشار بین المللی به رسمیت شناختن استقلال رومانی را به برابری مذهبی مرتبط کرد. مقامات رومانیایی در عوض بر تابعیت محدود فردی تکیه کردند و بسیاری از یهودیان را بدون شهروندی رها کردند. یک وعده رسمی دیپلماتیک و دسترسی روزمره به حقوق می تواند به شدت متفاوت باشد.
بیگانه‌بودن ساخته‌وپرداخته می‌شود
وقتی قانون ساکنان مستقر را به عنوان خارجی طبقه بندی می کند، سیاستمداران می توانند به این وضعیت به عنوان مدرکی اشاره کنند که به آنها تعلق ندارند. استدلال منشأ خود را پنهان می کند. ناامنی یهودیان تا حدی ناشی از قوانینی بود که موجب طرد شد و سپس جامعه طرد شده را عامل یک مشکل ملی تلقی کرد.
سالهای بین دو جنگ
بسیج فاشیست · یک جنبش نفرت را به یک رسالت ملی تبدیل می کند
گارد آهنین زبان مسیحی-ناسیونالیستی را با یهودستیزی سیاسی و خشونت ترکیب کرد.
تابعیت به منزله قبولی نیست
دولت رومانیایی پس از جنگ شهروندی خود را گسترش داد، اما مخالفت ملی گرایانه با برابری یهودیان ادامه یافت. در دانشگاه ها و جنبش های سیاسی، یهودیان هنوز هم می توانند به عنوان یک تهدید بیگانه توصیف شوند. این تغییر قانونی مانع از آن نشد که گروه‌های سازمان‌یافته برای برگرداندن پیامدهای آن کمپینی کنند.
دشمن گارد آهنین
گارد آهنین، ملت را از طریق یک بینش ناسیونالیستی مسیحی حذفی معرفی کرد. یهودیان به عنوان فاسد کننده سیاست و کنترل زندگی اقتصادی به تصویر کشیده شدند. اینها اتهامات جمعی بود، نه شواهدی از برنامه یکپارچه یهود. جنبش از آنها برای بسیج پیروان و مشروعیت بخشیدن به زور استفاده کرد.
اتهامی با عواقب مادی
بایکوت، خشونت و فشار برای طرد، معیشت و آموزش را به خطر انداخت. یهودستیزی برای افرادی که به دنبال اقتدار سیاسی و مزیت اقتصادی بودند مفید بود. ادعای دفاع از ملت قربانیان فوری را پنهان می کرد: خانواده های محلی که حقوق و امنیت آنها عمداً محدود شده بود.
1940–1944
قتل عام و تبعید · رژیم بیش از پیروی از کشور دیگری انجام می دهد
مقامات رومانیایی سیاست های مرگبار خود را علیه یهودیان اعمال کردند.
قتل عام بخارست و یاشی
شورش گارد آهنین در ژانویه 1941 شامل حملات مرگبار به یهودیان در بخارست بود. در ژوئن 1941، مقامات رومانیایی و دیگران در قتل عام یاشی و حمل و نقل مرگ شرکت کردند. این رویدادها بازیگران داخلی را نشان می دهد که خشونت ضد یهودی را در موقعیت های سیاسی و نظامی قابل شناسایی دنبال می کنند.
تبعید به ترانس نیستریا
رژیم آنتونسکو یهودیان بسارابیا و بوکووینا را به ترانس‌نیستریای تحت اداره رومانی تبعید کرد. گرسنگی، بیماری، بی‌پناهی در برابر سرما و هوا و کشتار جمعی جان بسیاری را گرفت. اینجا نام منطقه اشغالی جنگ است. آزار با سیاست و مدیریت رومانی تحمیل شد، نه فقط دستور آلمان.
مناطق مختلف، سرنوشت های متفاوت
تجربه یهودیان در قلمروهای مختلف و با تغییر مرزها متفاوت بود. ترانسیلوانیای شمالی که آن زمان زیر حاکمیت مجارستان بود، همان سرنوشت اخراج یهودیان مجارستان را یافت. بسیاری از یهودیان در قلمروهای مرکزی قدیمی‌تر رومانی با وجود آزار شدید زنده ماندند. این تفاوت‌ها نیازمند توضیح‌اند و از مسئولیت قتل کسانی که در جاهای دیگر کشته شدند نمی‌کاهند.
1945-2004 و پس از آن
رویارویی با مسئولیت · روایت ملی باید عاملان جنایت از میان خود را نام ببرد
کمیسیون ویزل روایت‌هایی را به چالش کشید که مسئولیت رومانی را به گردن بیگانگان می‌انداختند.
مسئولیت را می توان پنهان کرد
روایات عمومی پس از جنگ اغلب مشارکت رومانیایی ها در هولوکاست را به حداقل رسانده یا جابجا می کند. تاکید بر جنایات آلمان به تنهایی قوانین رومانیایی، قتل عام و تبعید را کنار گذاشته است. حذف داستان آزار و شکنجه را بدون توضیح نهادهایی که آن را انجام داده اند، آسان تر کرد.
کمیسیون 2004
کمیسیون بین‌المللی هولوکاست در رومانی به ریاست الی ویزل گزارش نهایی را در 2004 منتشر کرد. مسئولیت رومانی و ریشه‌های پیشین یهودستیزی را مستند کرد و مبنایی برای رویارویی با تاریخی داد که توجیه‌گری ملی‌گرایانه اغلب انکار یا محدودش می‌کرد.
ریشه ها بخشی از توضیح است
خشونت زمان جنگ از هیچ پدید نیامد. محرومیت قبلی شهروندی و خصومت سیاسی سازمان یافته یهودیان را تبدیل به یک دشمن ملی مکرر کرده بود. این ارتباط، مجموعه‌ای را که در دسترس مجرمان است، توضیح می‌دهد. این نسل کشی را اجتناب ناپذیر نمی کند یا برای هر رومانیایی یک عقیده مشترک قائل نمی شود.
2023–اکنون
۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز
ناسیونالیسم گارد آهنین، استحقاق مذهبی و انکار هولوکاست به اتهامات جدیدتر مربوط به اسرائیل زبان محلی ثابتی داد.
پیام به دیوار کنیسه می رسد
پس از حمله حماس در 7 اکتبر، مؤسسه الی ویزل رومانی پیام‌های یهودی‌ستیزانه و تحریک‌کننده‌ای را به صورت آنلاین ضبط کرد. نظارت آن همچنین نمادهای نازی ها را بر روی دیوارهای کنیسه در تیمیشوآرا و سیگتو مارماسئی ثبت کرد.
کنیسه حضور زنده یک جامعه و همچنین تاریخ آن را دارد. علامت گذاری آن با نمادهای آزار و اذیت یهودیان، تهدید را از طریق یک پیام آنلاین به محلی که مردم می شناختند منتقل کرد. حمله به اسرائیل دوباره به اتهاماتی که علیه یهودیان در رومانی بود توجه کرد.
آزارگران قدیمی دوباره در روایت پذیرفته می‌شوند
آزار دولت رومانی و ملی‌گرایی مذهبی گارد آهنین یهودیان را بیرون از تعریف ملت می‌گذاشت. تکریم عاملان یا انکار مسئولیت، مرز را در حافظه عمومی حفظ می‌کرد. مؤسسه الی ویزل اعاده حیثیت افراط‌گرایان و انکار هولوکاست در سیاست و نهادها را ثبت می‌کند.
پس از 7 اکتبر، خصومت مربوط به اسرائیل وارد آن شرایط شد. ادعای سلطه یهودیان یا ظلم جمعی یهودیان می تواند زبان یک درگیری فعلی را وام بگیرد و در عین حال تصویر قبلی دشمن را حفظ کند. این ارتباط محلی بین یهودستیزی قدیم و جدید است: شهادت یهودیان در مورد گذشته بی اعتبار می شود در حالی که یهودیان زنده به خاطر اسرائیل مورد سوءظن قرار می‌گیرند. خرابکاری کنیسه و تحریک آنلاین عواقب آن را نشان می دهد. موتور مستند در اینجا به ویژه ناسیونالیستی و انکار هولوکاست است، نه یک ائتلاف نشان داده شده اسلامگرا-چپ.
وقتی توجه خبرها به جای دیگری می‌رود چه می‌ماند
گزارش این موسسه به دنبال خرابکاری کنیسه، تحریک آنلاین و لفاظی های سیاسی در طول دوره پس از 7 اکتبر است. هیچ مجموع جرم سالانه واحدی در این منابع وجود ندارد که بتواند کل داستان را بازگو کند.
چیزی که آنها نشان می دهند تداوم یک اتهام در سراسر تنظیمات است. پیامی بر روی صفحه نمایش، نمادی در کنیسه و ستایش یک آزاردهنده سابق به طرق مختلف به همان جامعه زنده می رسد. تعلق یهودیان تا حدی به این بستگی دارد که آیا نهادها این پیام ها را به چالش می کشند یا به آنها اجازه می دهند آشنا شوند.