یهودستیزی در بلژیک
در بروکسل در سال 1370، یهودیان پس از یک اتهام واهی مبنی بر هتک حرمت نان‌های مقدس آیین عشای ربانی، شکنجه و اعدام شدند. این داستان برای قرن ها در تصاویر مذهبی تکرار شد و تصویری خصمانه از همسایگان یهودی حفظ شد.
با بلژیک آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
یک اتهام مقدس تبدیل به یک طرد مدنی می شود
در بروکسل در سال 1370، یهودیان پس از یک اتهام واهی مبنی بر هتک حرمت نان‌های مقدس آیین عشای ربانی، شکنجه و اعدام شدند. این داستان برای قرن ها در تصاویر مذهبی تکرار شد و تصویری خصمانه از همسایگان یهودی حفظ شد. بلژیک مدرن بعداً آزادی مذهبی را ارائه داد و مهاجران یهودی را جذب کرد، اما جنبش‌های ملی‌گرا و فاشیستی تعصب قدیمی‌تر را با بیگانگی و نژاد سازگار کردند. اشغال آلمان در سال 1940 از طریق ثبت نام و اخراج، از جمعیتی با تعداد زیادی پناهنده و اتباع خارجی استثمار کرد.
1370 - قرن نوزدهم
اتهام و حقوق · یک داستان مقدس همسایگان واقعی را محکوم می کند
در بروکسل، یک اتهام مذهبی نادرست منجر به اعدام شد و از افرادی که آن را محکوم می کرد، زنده ماند.
بروکسل، 1370
در سال 1370، یهودیان بروکسل به فروکردن چاقو در نان‌های مقدسِ دزدیده‌شده آیین عشای ربانی متهم شدند که گویا از آنها خون جاری شده بود. مقامات بر پایه این روایت دروغینِ هتک حرمت نان مقدس، یهودیان را شکنجه و اعدام کردند. مراسم یادبود دینی بعدها اتهام را تکرار کرد. روایتی مقدس همسایگان واقعی را به دشمنانی خیالی تبدیل کرد و خصومت را تا مدت‌ها پس از مرگ آنان زنده نگه داشت.
جایگاهی در کشور جدید
تشکیل بلژیک در سال 1830 یک چارچوب قانون اساسی از آزادی مذهبی را به ارمغان آورد. ساکنان یهودی می توانستند در داخل کشور جدید موسسات اشتراکی بسازند. این وعده موقعیت قانونی آنها را تغییر داد: مشارکت دیگر صرفاً به تمایل شخصی یک حاکم برای تحمل یک اقلیت بستگی ندارد.
زندگی محلی روایت بیگانه‌بودن را نقض می‌کند
یهودیان در شهرهای بلژیک خانه، کسب‌وکار و انجمن دینی ساختند و مهاجران بعدی به جوامع موجود پیوستند. ادعای ملی‌گرایانه عدم تعلق همیشگی یهودیان، تاریخ‌های متنوع را به تصویر بیگانه فروکاست. می‌شد مستقل از زندگی فرد، هویت بیگانه را به او نسبت داد.
1830–1939
مهاجرت و پناهندگی · بروکسل و آنتورپ به مکان هایی برای بازسازی تبدیل می شوند
مهاجران کار و اجتماع پیدا کردند، در حالی که جنبش‌های ملی‌گرایانه اروپا آنها را به عنوان یک تهدید بازنگری کردند.
سفرهای مختلف به بلژیک
مهاجران یهودی از نقاط مختلف اروپا به بلژیک رسیدند. برخی به دنبال کار بودند. دیگران از آزار و شکنجه فرار کردند. زبان، تعهدات سیاسی و اعمال مذهبی آنها متفاوت بود. در بروکسل و آنتورپ شبکه‌هایی ایجاد کردند که به تازه واردان کمک می‌کرد تا زندگی خود را ایجاد کنند. مهاجرت یک جامعه واحد ایجاد نکرد.
بحران پناهجویان عمیق تر می شود
با تشدید آزار و شکنجه نازی ها در آلمان، پناهندگان یهودی نیز به دنبال امنیت در بلژیک بودند. حضور آنها نتیجه محرومیت در جای دیگر بود. تا سال 1940، بسیاری از یهودیان ساکن بلژیک اتباع خارجی بودند. این وضعیت آنها را به ویژه تحت اشغال آلمان آسیب پذیر می کند.
بیگانه بودن تبدیل به اتهام می شود
جنبش های فاشیستی و ناسیونالیستی با یهودیان به عنوان نفوذی بیگانه در داخل ملت رفتار می کردند. چنین ادعاهایی پناهگاه را به سوء ظن تبدیل کرد: افرادی که از آزار و شکنجه فرار می کنند می توانند خود به عنوان خطر به تصویر کشیده شوند. این اتهام، تعصب ارثی را به بحث های مدرن درباره مرزها و هویت ملی مرتبط می کند.
1940–1944
ثبت نام و اخراج · یک آدرس به یک هدف تبدیل می شود
دستورات آلمان مؤسسات را ملزم می‌کرد تا یهودیان را قبل از منزوی کردن و تبعید آنها شناسایی کنند.
دستور ثبت نام
مقامات آلمانی بلژیک را در می 1940 اشغال کردند و مقررات ضد یهودی وضع کردند. یهودیان باید ثبت نام می کردند و محدودیت ها کار و حرکت آنها را محدود می کرد. ثبت نام یک عمل آزار و اذیت با عواقب عملی بود: یک لیست رسمی شناسایی و مکان یابی افراد مورد هدف را آسان تر می کرد.
مچلن به یک نقطه ترانزیت تبدیل می شود
قافله‌های تبعید از پادگان دوسین در مخلن به آشویتس رفتند. مقامات آلمانی عملیات را سازمان دادند؛ همدستان بلژیکی و پلیس در بازداشت‌ها در جاهای مشخص شرکت کردند. نام بردن از این عاملان مهم است؛ انتقال، دستور، بازداشت و مجریان دستور می‌خواست.
مقاومت سازوکار سرکوب را مختل می‌کند
سازمان های مقاومت یهودی و دیگر کمک کنندگان افراد از جمله کودکان را مخفی کردند. در سال 1943، نیروهای مقاومت به بیستمین ترابری تبعید حمله کردند و برخی از زندانیان را قادر به فرار کردند. این اقدامات جان ها را در یک فاجعه گسترده تر نجات داد. آزار و شکنجه سازماندهی شده بود، و همچنین برخی از واکنش ها به آن.
1944 و پس از آن
بقا و مسئولیت پذیری · چه کسانی اجرای این فرمان را ممکن کردند؟
آزادی از اشغال، بررسی خسارت‌ها و نهادهای ممکن‌کننده آنها را همچنان به‌عنوان وظیفه باقی گذاشت.
رهایی نمی تواند یک خانواده را بازسازی کند
یهودیان بازمانده با اقوام مفقود شده، سلب مالکیت و مختل شدن زندگی اجتماعی روبرو شدند. افرادی که در مخفی زندگی می کردند یا از اردوگاه ها بازگشته بودند نیاز به بازسازی داشتند. پایان اشغال آلمان، خطر را تغییر داد، اما قتل ها را خنثی نکرد و یا به طور خودکار هر چیزی را که از آنها گرفته شده بود، برنگرداند.
همکاری نابرابر بود
پاسخ بلژیکی در نهادها و مناطق متفاوت بود. مقاماتی با اشغال همکاری و برخی مانع مطالبات شدند؛ افراد هم همدستی، بی‌تفاوتی یا کمک را برگزیدند. روایت دقیق این تصمیم‌ها را دنبال می‌کند. داستان بی‌گناهی کل ملت یا تقصیر همگانی آنها را می‌پوشاند.
درس ثبت نام
آزار ضدیهودی مدیریت روزمره را ابزار طرد کرد. شهری که خانواده‌ای در آن پناه یافته بود می‌توانست آدرس همان خانواده را به آزارگران بدهد. پس تاریخ فراتر از مهاجم خارجی است و می‌پرسد دستگاه محلی چگونه همسایه را محافظت، بی‌پناه یا رها کرد.
2023–اکنون
۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز
کاریکاتور محبوب ضد یهودی، گناه جمعی مرتبط با اسرائیل و رادیکال‌سازی اسلام‌گرا در ناامنی بلژیک پس از 7 اکتبر ترکیب شده‌اند.
اتهامی به دنبال یک رهگذر است
نهاد پایش جامعه یهودی بلژیک، توهین به رهگذری درباره اسرائیل و دیوارنویسی بر کنیسه‌ها با اتهام کودک‌کشی را ثبت می‌کند. فردی در خیابان یا بنایی برای عبادت به نماینده فرضی یک دولت خارجی بدل شده بود.
این تغییر به زودی پس از 7 اکتبر قابل مشاهده شد. یونیا، نهاد برابری بلژیک، گزارش های مربوط به درگیری های بسیار بیشتری نسبت به قبل دریافت کرد، که بسیاری به صراحت به ریشه یهودی اشاره داشتند. این اتهام منتظر نمی ماند تا فرد مورد هدف اظهار نظر سیاسی کند.
این اتهام از کاریکاتور به سمت سیاست حرکت می کند
تاریخ اشغال بلژیک شامل آزار و اذیت، همکاری و مقاومت بود. کاریکاتورهای یهودی‌ستیز قدیمی‌تر نیز برای عموم قابل استفاده باقی ماندند: کارناوال آلست در سال 2019 به دلیل تکرار مکرر نمایش‌های نژادپرستانه و ضد یهودی، به رسمیت شناخته شدن یونسکو را از دست داد. مواد فرهنگی قبلاً قبل از 7 اکتبر موجود بود.
پس از آن، رصد جامعه یهودی ثبت کرد که بر کنیسه‌ها اتهام کودک‌کشی نوشته شد و یهودیان به خاطر اسرائیل مورد آزار قرار گرفتند. اینها انتقال ملموس یک اتهام سیاسی به یهودیان است که بازتاب تصاویر قدیمی تر از ظلم جمعی است. OCAM به طور جداگانه افزایش فعالیت های چپ افراطی را در اطراف غزه مشاهده کرد، در حالی که VSSE جذب جهادی و نفوذ اخوان را از طریق انجمن ها مستند کرد. این یافته ها چندین کانال را شناسایی می کنند. آنها هر فعال چپ را بخشی از یک اتحاد رسمی اسلام گرا نمی دانند. ارتباط این است که چگونه کلیشه های موجود، مشروعیت سیاسی و بسیج افراطی می تواند خصومت با یهودیان محلی را قابل قبول تر و تهدیدکننده تر کند.
این تصاویر از پیش وجود داشتند
در سال 2019، یونسکو کارناوال آلست را به دلیل تکرار مکرر نمایندگی های نژادپرستانه و ضد یهودی از فهرست میراث خود حذف کرد. این مناقشه سال ها قبل از 7 اکتبر رخ داد. این مناقشه نشان داد که تصاویر تحقیرآمیز یهودیان قبلاً در فرهنگ عامه بلژیک جایگاهی داشته است.
درگیری بعدی آن کلیشه ها را ایجاد نکرد. این امر به برخی از آنها فضای سیاسی جدیدی داد، در حالی که تبلیغات جهادی تهدید دیگری بود. اطلاعات بلژیکی دستگیری‌هایی را به دلیل خشونت برنامه‌ریزی شده علیه یهودیان آنتورپ در اواخر سال 2024 توصیف کرد. راه‌های مختلف خصومت به جامعه‌ای می‌رسید که تاریخ و زندگی کنونی آن اغلب به تصویر دشمن دیگری تقلیل می‌یابد.