۷ اکتبر و امروز · لیتوانی · 2023–اکنون
طرد ملی‌گرایانه و اتهام پیوند یهودیان با بلشویسم، با دستاویز ضدیت با اسرائیل دوباره پدیدار شد؛ سپس 7 اکتبر ناامنی محلی را تشدید کرد.
با لیتوانی آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
2023–اکنون
۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز
طرد ملی‌گرایانه و اتهام پیوند یهودیان با بلشویسم، با دستاویز ضدیت با اسرائیل دوباره پدیدار شد؛ سپس 7 اکتبر ناامنی محلی را تشدید کرد.
کسی از رساندن کودک به مدرسه خودداری می‌کند
در 16 اکتبر 2023، جامعه یهودی لیتوانی و سازمان های عضو آن نسبت به یهودی ستیزی رو به رشد هشدار دادند. از جمله حوادثی که آنها توصیف کردند، راننده ای بود که پس از اطلاع از یهودی بودن کودک، از بردن کودک به مدرسه امتناع کرد.
کودک هیچ مسئولیتی در قبال اقدامات یک دولت یا جنگ در خارج از کشور نداشت. با این حال هویت کافی بود تا یک سفر عادی مدرسه را قطع کند. هشدار جامعه، لفاظی های عمومی را به یک انکار کوچک و ملموس از مشارکت مرتبط می کرد: خدماتی که در دسترس دیگران بود از یک کودک یهودی دریغ می شد.
یک بهانه ضد اسرائیلی دوباره یک اتهام محلی را باز می کند
تاریخچه هولوکاست لیتوانی شامل قتل عام نازی ها و همکاری محلی است. روایت‌های ملی‌گرایانه که از این مسئولیت طفره می‌روند، می‌توانند یهودیان را از داستان رنج ملی خارج کنند، در حالی که سرزنش جمعی یهودیان برای سرکوب شوروی، اتهام موروثی دیگری را مطرح می‌کند.
قبل از 7 اکتبر، سیاستمدار Žemaitaitis از خبری درباره اسرائیل و تخریب مدرسه به یک قافیه ضد یهودی و سرزنش جمعی در مورد تبعید شوروی منتقل شد. تغییر موضوع نقاب را برملا می کند: خشم از اقدام اسرائیل اتهامات لیتوانیایی علیه یهودیان را دوباره فعال کرده بود. پس از 7 اکتبر، جامعه تهدید و طرد کودکان را گزارش کرد. یک شبکه جداگانه همبستگی فلسطین، تمایز بین یهودیان و اسرائیل را اعلام کرد. شواهد هدایت آن به دست اسلام‌گرایان را ثابت نکرد. بنابراین ترکیب مستند این کشور بر عادی سازی ملی گرایانه، سرزنش تاریخی و استفاده از اسرائیل برای مرتبط با مسائل روز جلوه دادن خصومت قدیمی تر متمرکز است.
اختلاف به نهادهای کشور می رسد
در آوریل 2024، دادگاه قانون اساسی لیتوانی دریافت که زمایتایتیس سوگند خود را نقض کرده است. در اواخر همان سال، جامعه یهودی با گنجاندن حزب او در ائتلاف حکومتی مخالفت کرد.
اینها پاسخ‌هایی متفاوت به یک مسئله گسترده‌تر بودند. دادگاهی رفتار یک سیاستمدار را از نظر قانون اساسی بررسی کرد؛ جامعه یهودی مشروعیتی را به چالش کشید که حزب او از حضور در دولت می‌گرفت. نتیجه فراتر از منصب سیاسی اهمیت داشت. کسانی که تهدید و طرد را گزارش کرده بودند، نگاه می‌کردند که دولت چگونه پاسخ می‌دهد وقتی زبانی که آنان را مشکوک جلوه می‌دهد از درون سیاست ملی می‌آید.