یهودستیزی در اسپانیا
جوامع یهودی در ایبریا تحت فرمانروایان مسلمان و مسیحی زندگی می کردند. امنیت آنها با حاکم، شهر و قرن تغییر کرد.
با اسپانیا آشنا شویدمنتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار
وقتی ایمان به آزمون تعلق تبدیل شد
جوامع یهودی در ایبریا تحت فرمانروایان مسلمان و مسیحی زندگی می کردند. امنیت آنها با حاکم، شهر و قرن تغییر کرد. یهودی ستیزی مسیحی به تبدیل تفاوت مذهبی به اتهام خطر کمک کرد. حملات سال 1391 و بعداً تغییر دین اجباری، هدف دیگری را ایجاد کرد: مسیحیان با اصل و نسب یهودی. سوء ظن اکنون حتی پس از غسل تعمید می تواند خانواده ای را دنبال کند. تلاش سلطنت برای وحدت مذهبی با اخراج یهودیان تغییر مذهب نداده در سال 1492 به اوج خود رسید.
ایبریای قرون وسطی
حفاظت نابرابر · در خانه، اما تحت اقتدار دین دیگری
آموزش یهودیان در ایبریا شکوفا شد، در حالی که حاکمان تصمیم می گرفتند که زندگی یهودیان تا کجا می تواند پیش برود.
خانه ای در میان پادشاهی های در حال تغییر
ایبریای قرون وسطی از پادشاهی‌های مسلمان و مسیحی تشکیل می‌شد، نه یک کشور واحد اسپانیایی به شکل امروزی. دانشمندان، صنعتگران و بازرگانان یهودی در این جوامع زندگی می‌کردند. تغییر سلسله می‌توانست حمایت از آنان را تغییر دهد. تبادل فرهنگی و نابرابری حقوقی هم‌زمان وجود داشتند؛ نه افسانه عصر طلایی و نه روایت نفرت بی‌وقفه، تمام آن دوره را توضیح می‌دهد.
حفاظت شرایطی داشت
تحت حکومت مسلمانان، یهودیان عموماً به یک دسته مذهبی محافظت شده اما تابع تعلق داشتند. تحت حاکمان مسیحی، جوامع نیز به امتیازات سلطنتی وابسته بودند. حفاظت اجازه زندگی مشترک را می داد، اما امنیت را مشروط به مقاماتی می کرد که بتوانند آن را پس بگیرند. آسیب‌پذیری اصلی قدرت بر حقوق یک اقلیت بود.
کنیسه ای در یک شهر مسیحی
ساموئل هالوی در قرن چهاردهم، زیر حاکمیت مسیحیان، ساخت کنیسه ال ترانسیتو در تولدو را سفارش داد. کتیبه‌های عبری و تزئینات متأثر از هنر اسلامی آن، جامعه‌ای یهودی را نشان می‌دهد که در دنیایی فرهنگی و مشترک مشارکت دارد. آن دستاورد مرزهای دینی پیرامون اعضای جامعه را از میان نبرد. تعلق می‌توانست واقعی باشد و در عین حال همچنان متزلزل بماند.
1391 - قرن پانزدهم
تغییر دین و سوءظن · غسل تعمید اتهام را نمی بندد
موعظه و خشونت ضدیهودی کسانی را به مسیحیت گرواند که جامعه سپس متهمشان کرد در نهان یهودی مانده‌اند.
حملات سال 1391
در سال 1391، خشونت ضد یهودی در شهرهای کاستیا و آراگون گسترش یافت. موعظه علیه یهودیان کمک کرد تا همسایگان به هدف تبدیل شوند. بسیاری از یهودیان کشته یا مجبور به تغییر مذهب شدند. غسل تعمید تحت تهدید خشونت پاسخی برای بقا بود، نه شواهدی مبنی بر اینکه زندگی پیشین یهودیان آزادانه رها شده بود.
نوکیش به هدف تازه تبدیل می‌شود
یهودیان مسیحی‌شده و نوادگانشان «کونورسوس» یا مسیحیان جدید خوانده می‌شدند. برخی آیین‌های یهودی را ادامه دادند و بسیاری نه. خصومت، تبار را دلیل سوءظن به کل گروه می‌دانست؛ پس اتهام حتی پس از تغییر دینی که مقامات مسیحی خواسته بودند باقی می‌ماند.
اصل و نسب وارد کتاب قوانین می شود
قوانین خلوص خون افراد با اصل و نسب یهودی را از ورود به مؤسسات خاص منع می کرد، در حالی که تفتیش عقاید اسپانیا در مورد بدعت های ادعایی در میان مسیحیان تعمید یافته تحقیق می کرد. اینها ابزارهای مختلف حذف بودند. آنها با هم می توانند ریشه یک خانواده را به یک مانع مادام العمر تبدیل کنند، حتی زمانی که اعضای آن علناً مسیحیت را انجام می دادند.
1492
اخراج · مهلتی برای پشت سر گذاشتن یک عمر
فردیناند و ایزابلا ماندن آشکارا یهودی را با ماندن در پادشاهی خود ناسازگار کردند.
دستور پادشاهان
در مارس 1492، فردیناند و ایزابلا به یهودیانی که مسیحی نمی‌شدند دستور دادند طی چند ماه قلمروهای آن دو را ترک کنند. فرمان مدعی بود تماس با یهودیان ایمان نوکیشان را تهدید می‌کند. به‌جای سنجش عمل فردی، جامعه‌ای زنده را جمعاً مقصر می‌شمرد.
یک انتخاب اجباری
خانواده‌ها باید مسیحی می‌شدند یا می‌رفتند. رفتن یعنی تدارک سفر، واگذاری اموال و یافتن پذیرنده در مهلتی کوتاه. فرمان وحدت مذهبی به بحران خانه، کار و پیوند خانوادگی بدل شد. اخراج تصمیم سیاسی بود، نه پایان طبیعی همزیستی.
داستان در جای دیگری ادامه دارد
یهودیان سفاردی زندگی جدیدی در شمال آفریقا، امپراتوری عثمانی و مقاصد دیگر ساختند. آنها زبان ها، سنت های مذهبی و خاطرات ایبریا را با خود حمل می کردند. حاکمان اسپانیا می توانند مردم را از قلمرو خود بیرون کنند. آنها نتوانستند تاریخ جامعه را در مرز متوقف کنند.
پس از 1492
دیاسپورای سفاردی · یک زبان در آن سوی مرز نیز زنده می‌ماند
مردمی که از اسپانیا رانده شده بودند، دنیای یهودی ایبری را در خارج از آن حفظ کردند.
خانه‌ای که زبان با خود می‌برد
زبان یهودی‌اسپانیایی شکل‌هایی از اسپانیایی را همراه واژه‌ها و اثرات جاهایی حفظ کرد که سفاردی‌ها بعدها زیستند. ترانه و گفتار خانوادگی یاد ایبریا را نگه داشت، بی‌آنکه مردم را در 1492 متوقف کند. زبان می‌تواند خانه پیشین را با خود ببرد و بخشی از جامعه‌ای دیگر شود.
تغییر دین تبار را پاک نکرد
در ایبریا، بدگمانی به مسیحیان جدید پس از اخراج یهودیانِ پایبند به آیین خود ادامه داشت. تبار و اتهام یهودیت پنهان هنوز دسترسی به جایگاه و نهادها را تعیین می‌کرد. سیاست وعده‌دهنده وحدت دینی، جست‌وجوی مداوم خاستگاه‌های ظاهراً ناپاک را ساخته بود.
آنچه اخراج توضیح می دهد
دیاسپورای سفاردی از اخراج‌ها، تغییر دین‌ها و تصمیم‌گیری‌ها درباره مکان بازسازی به وجود آمد. وجود آن به افشای منطق آزار و شکنجه کمک می کند: اقلیتی با هویت ترجیحی دولت ناسازگار اعلام شد. یادآوری این روند به معنای بازیابی زندگی مردم و همچنین حکمی است که آنها را ریشه کن کرد.
2023–اکنون
۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز
طرد مسیحی، نظریه‌های توطئه راست افراطی، سرزنش جمعی در بحث عمومی و تهدیدی جهادی پس از 7 اکتبر به یهودیان اسپانیا رسید.
کنیسه هدف می شود
در 8 اکتبر 2023، گرافیتی در کنیسه مادرید ظاهر شد. چند روز بعد، خانه یک خانواده یهودی هدف قرار گرفت. در 18 اکتبر، یک رویارویی در کنیسه ای در ملیلا نیاز به محافظت پلیس داشت.
این مکان ها متعلق به زندگی یهودیان در اسپانیا بود. آنها دفاتر دولت اسرائیل نبودند. با این حال، یک جنگ در خارج از کشور دلیلی برای ارعاب مردم در داخل شده بود. این توالی سرزنش جمعی را در مکان‌های معمولی نمایان کرد: یک مکان عبادت و درب ورودی یک خانواده.
آزمون قدیمی تعلق، زبان جدیدی پیدا می کند
فشار تغییر مذهب، تفتیش عقاید و اخراج در سال 1492 باعث شد که اجداد یهودی در اسپانیا مشکوک شوند. شناخت مدرن میراث سفاردی این میراث را به چالش کشید، اما راست افراطی توطئه های قدرت یهودی را حفظ کرد. فدراسیون یهودی تهدیدات را در تظاهرات راست افراطی قبل از 7 اکتبر مستند کرد.
درگیری جدیدتر کانال های دیگری را ارائه کرد. این فدراسیون گزارش داد که با کودکان یهودی به عنوان نمایندگان اسرائیل در کلاس های درس و زندگی عمومی رفتار می شود. زبانی که به عنوان همبستگی با فلسطینی‌ها مطرح می‌شد، زمانی که هویت یهودی مبنای نسبت‌دادن تقصیر می‌شد، یهودی‌ستیز شد. در ملیلا، تحقیقات جداگانه پلیس فردی را که به حمایت از داعش/حماس متهم بود را به رویارویی با کنیسه و فهرستی از مشاغل یهودی مرتبط کرد. سرزنش جمعی سیاسی و هدف گیری جهادی می تواند ناامنی را بدون تعلق داشتن به یک ائتلاف اثبات شده سراسری تقویت کند. مکانیسم رایج این بود که یهودیان اسپانیایی پاسخگوی دشمن خارجی باشند.
از درگیری تا تحقیق
در مارس 2024، پلیس اسپانیا یک ساکن ملیلا را به اتهام تمجید و تحریک تروریستی دستگیر کرد. آنها مظنون را به درگیری قبلی در کنیسه مرتبط کردند و گزارش دادند که فهرستی از مشاغل یهودی را برای هدف قرار دادن پیدا کرده اند. قاضی حکم بازداشت را صادر کرد.
اینها اتهامات در دست بررسی بود نه حکم. با این وجود، آنها آشکار می‌کنند که پلیس با چه چیزی روبرو می‌شد: حرکت احتمالی از ارعاب عمومی به سمت تهدیدهای سازمان‌یافته علیه یهودیان محلی. کسب‌وکارها به خاطر کسانی که آنها را اداره می‌کردند، مشخص می‌شدند، نه برای کنترلی که صاحبانشان بر جنگ داشتند.