یهودستیزی در یونان

تاریخ یهودیان یونان شامل جوامع رومانیوتِ یونانی‌زبان و جوامع سفاردی است که پس از اخراج یهودیان از ایبریا شکل گرفتند. سالونیکا تحت سلطه عثمانی به یک مرکز بزرگ یهودیان تبدیل شد.

با یونان آشنا شوید

منتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار

یک جامعه ریشه دار دوباره به عنوان خارجی تبدیل می شود

تاریخ یهودیان یونان شامل جوامع رومانیوتِ یونانی‌زبان و جوامع سفاردی است که پس از اخراج یهودیان از ایبریا شکل گرفتند. سالونیکا تحت سلطه عثمانی به یک مرکز بزرگ یهودیان تبدیل شد. الحاق آن به یونان در سال 1912 بحث ها را در مورد تعلق ملی تغییر داد. خصومت ملی‌گرایان می‌تواند یهودیان محلی را خارجی یا بی‌وفا بداند، و حمله سال 1931 به کمپبل نشان داد که چگونه شایعات می‌توانند خشونت را بسیج کنند. اشغال آلمان بعداً یک پروژه نژادی متفاوت و نسل کشی را تحمیل کرد.

قبل از 1912

ریشه‌های دیرینه · بیش از یک یونان یهودی

زبان‌ها و تاریخ‌های متفاوت جوامعی ساختند که کلیشه‌های ملی بعداً تفاوت‌هایشان را محو کردند.

زندگی یهودی یونانی زبان

جوامع یهودی رومانیوت مدتها قبل از ورود پناهندگان سفاردی از اسپانیا در دنیای یونانی زبان شکل گرفتند. زبان و سنت های مذهبی آنها ریشه محلی داشت. نامیدن همه یهودیان تازه وارد، این تاریخ را پاک می کند و تفاوت مذهبی را با عدم تعلق اشتباه می گیرد.

جهان سفاردی سالونیکا

پس از اخراج از ایبریا، سفاردی‌ها جامعه بزرگی در سالونیکای عثمانی ساختند. یهودی‌اسپانیایی زبان مهم روزمره شد. یهودیان در حرفه‌های گوناگون کار کردند و شهر را شکل دادند. تاریخشان در بندر، محله‌ها و نهادهای شهر ریشه داشت.

یک مرز سوال تعلق را تغییر می دهد

سالونیکا در سال 1912 بخشی از یونان شد. جامعه ای که تحت حکومت عثمانی تأسیس شده بود اکنون در یک دولت ملی یونانی زندگی می کرد. بحث‌های مربوط به زبان، شهروندی و هویت ملی می‌تواند ساکنان محلی آشنا را به‌عنوان افراد خارجی معرفی کند. یک مرز جدید زندگی قبلی آنها را در شهر پاک نکرد.

1931

خشونت ملی گرایانه · یک شایعه یک محله را به آتش می کشد

حمله کمبل ادعاهایی در مورد وفاداری ملی را بهانه ای برای حمله به ساکنان یهودی کرد.

اتهام بی وفایی

در سال 1931، اتهامات مربوط به بی وفایی یهودیان در سالونیکا پخش شد. لفاظی های ملی گرایانه یک اقلیت را به عنوان یک تهدید داخلی به تصویر می کشد. چنین داستان هایی صرفاً رفتار یک فرد نامبرده را مورد انتقاد قرار نمی دادند. آنها از مخاطبان خواستند که با همسایگان یهودی به عنوان مشکوک برخورد کنند.

محله کمپبل

مهاجمان ملی گرا به محله یهودیان کمپبل حمله کردند و خانه ها را به آتش کشیدند. خانواده ها به این دلیل که جامعه آنها هدف قرار گرفته بود، رنج می بردند. این رویداد تحریک عمومی را به خشونت محلی تبدیل کرد: افرادی که در شهر زندگی می کردند طوری مورد حمله قرار گرفتند که گویی جایی مناسب در آنجا ندارند.

انگیزه تغییر کرده بود

این خشونت ملی گرایان ضد یهودی قبل از اشغال نازی ها بود. تعصب قدیمی‌تر را می‌توان با بحث‌هایی در مورد اینکه چه کسی یونانی به حساب می‌آید و چه کسی ظاهراً ملت را به خطر انداخته است، تطبیق داد. ادعای مهاجمان مبنی بر بی وفایی جمعی یک اتهام بود، نه مدرکی درباره ساکنانی که به آنها حمله کردند.

1941–1944

اشغال و قتل · سالونیکا دنیای یهودی خود را از دست می دهد

اشغال آلمان یک جامعه بزرگ را به هدفی برای تبعید و تخریب تبدیل کرد.

مناطق اشغالی مختلف

یونان زیر اشغال آلمان، ایتالیا و بلغارستان رفت و تجربه یهودیان در مناطق متفاوت بود. در سالونیکای اشغال‌شده به‌دست آلمان، آزار شدت گرفت. شناخت قدرت حاکم توضیح می‌دهد چرا تغییر نقشه اشغال می‌توانست خطر خانواده را تغییر دهد.

قطارهای سال 1943

مقامات آلمانی یهودیان سالونیکا را در 1943 عمدتاً به آشویتس تبعید کردند. ثبت، گردآوری اجباری و سلب دارایی پیش از انتقال بود. جامعه دارای قرن‌ها زندگی محلی با عملیاتی سازمان‌یافته بی‌حقوق و رانده شد. بیشتر تبعیدیان به قتل رسیدند.

نبود زندگی یهودی در شهر علت دارد

این ویرانی ناپدید شدن غیرقابل توضیح جامعه ای نبود که زمانی شکوفا شده بود. سیاست نازی ها، قدرت اشغالگری و مشارکت در آزار و شکنجه آن را به وجود آورد. مقاومت، اختفا و کمک نیز وجود داشت، اما نتوانست جلوی خسارات ویرانگر را بگیرد. شهر بعدی هم غیبت و هم مسئولیت توضیح آن را به ارث برد.

1945 و پس از آن

پس از بازگشت · بازماندگان به شهری تغییر یافته باز می گردند

داستان پس از اشغال مربوط به جوامع ویران شده، اموال از دست رفته و زندگی بازسازی شده است.

بازگشت بدون دنیای پیشین

بازماندگان یهودی به مکان هایی بازگشتند که اقوام، خانه ها و مؤسسات جمعی ویران یا گرفته شده بودند. در سالونیکا، مقیاس قتل، شهر را متحول کرد. بازگشت به یک خیابان آشنا به معنای بازیابی روابط و امنیت نیست که زمانی آن را به خانه تبدیل کرده بود.

چه کسی اجازه داشت تعلق داشته باشد؟

ملی گرایان قبل از جنگ تعلق یهودیان به یونان را زیر سوال برده بودند. مقامات نازی سپس یک دسته بندی نژادی را تحمیل کردند که به کلی تابعیت را زیر پا گذاشت. این اتهامات دارای زمینه های سیاسی متفاوتی بود، اما هر دو زندگی محلی را نادیده گرفتند. پیروی از تغییر نشان می دهد که چگونه طرد می تواند توجیهات جدیدی به دست آورد.

زندگی‌ها پس از فاجعه

سنت های رومانیوت و سفاردی از طریق بازماندگان و فرزندان آنها ادامه یافت. بنابراین تاریخ شامل بازسازی و همچنین از دست دادن است. بقای یک جامعه آزار و شکنجه را به حداقل نمی رساند. زبان، کار و انتخاب افراد را به داستانی باز می‌گرداند که اغلب فقط از طریق اقدامات دشمنانشان گفته می‌شود.

2023–اکنون

۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز

خصومت ملی‌گرایانه و نئونازی در یونان با روایت‌های دشمن‌ساز چپ رادیکال و تهدیدهای مشخص اسلام‌گرایان در هدف‌گیری دوباره یهودیان به هم رسید.

هشدار محله ای سوخته را به یاد می آورد

در سال 1931، حمله ای محله یهودیان کمپبل تسالونیکی را به آتش کشید. دهه‌ها بعد، در سال 2026، هیئت مرکزی جوامع یهودی یونان هنگام هشدار درباره گشت‌های ارعاب در شهر، از این تاریخ استفاده کرد.

این مقایسه یک هشدار از طرف جامعه بود، نه ادعایی مبنی بر اینکه همان سازمان بدون تغییر باقی مانده است. توضیح داد که چرا چالش‌ها برای حضور یهودیان اهمیت خاصی دارد. شهری که زندگی یهودی‌اش آزار و اذیت ویرانگری را متحمل شده بود، دوباره شنید که ممکن است عده‌ای تصمیم بگیرند که چه کسی در خیابان‌هایش خوش آمدید.

داستان انگل قدیمی پوشش سیاسی پیدا می کند

تاریخ یونان شامل حمله به کمپبل در سال 1931، نابودی یهودیان سالونیکا توسط نازی ها و بعداً خصومت نئونازی ها است. این سنت‌ها یهودیان را به‌عنوان افراد خارجی یا تهدیدی داخلی به تصویر می‌کشیدند. زبان ضد سرمایه‌داری معاصر می‌تواند همین تصویر را احیا کند: تحلیل بیانیه سال 2026 روویکوناس تسالونیکی، توصیف آن از سرمایه اسرائیل را به عنوان ورود انگلی به محله‌ها شناسایی کرد.

زمانی که گشت و تهدید به یهودیان، عبری زبانان و بازدیدکنندگان رسید، با اسرائیلی نامیدن دشمن، این مسئله حل نشد. یک تهدید جداگانه شامل طرح‌های ادعایی اسلام‌گرایان و تحریک طرفداران حماس از جمله مظنونان مهاجر در تحقیقات خاص بود. نشان داده نشد که اینها یک اتحاد با چپ رادیکال تشکیل دهند. آمیختگی این کشور در همگرایی طرد ناسیونالیستی، شیطان سازی ضد امپریالیستی و ستیزه جویی مذهبی بر اهداف محلی یهودی است، با برچسب های سیاسی که گاهی اوقات توجیه خصومت قدیمی را آسان‌تر می‌کند.

آسیب به مکان های خاطره می رسد

بیانیه‌های جامعه یهودی هتک حرمت یادبودها و گورستان‌ها در لاریسا، تسالونیکی و ولوس در 2025 را شرح دادند. سوابق اماکن مذهبی بخشی از خسارت را ثبت کردند؛ هشدارهای بعدی تهدید و ارعاب افراد زنده را هم توصیف کردند.

این دو شکل آسیب بدون اینکه یکسان باشند به هم تعلق داشتند. حمله به یک بنای یادبود چگونگی به یاد ماندن تاریخ یهود را به چالش کشید. تهدیدی که برای یک بازدیدکننده وجود داشت، چگونگی حضور یک یهودی را به چالش کشید. جامعه به دنبال محافظت از مکان های خاطره خود و افرادی بود که زندگی در اطراف آنها ادامه داشت.