یهودستیزی در کانادا

در کانادای سفلیِ مستعمره، ازکیل هارت می‌توانست انتخاب شود، اما به دلیل یهودی بودن از عضویت در مجلس محروم بماند. گسترش حقوق در سال 1832 قانون را تغییر داد، ولی طرد اجتماعی و ترجیح زادگان کشور بعدتر نیز ادامه یافت.

با کانادا آشنا شوید

منتشرشده توسط WTJبه‌روزرسانی انتشار

سد مذهبی تبدیل به سد مرزی می شود

در کانادای سفلیِ مستعمره، ازکیل هارت می‌توانست انتخاب شود، اما به دلیل یهودی بودن از عضویت در مجلس محروم بماند. گسترش حقوق در سال 1832 قانون را تغییر داد، ولی طرد اجتماعی و ترجیح زادگان کشور بعدتر نیز ادامه یافت. در دوران رکود بزرگ و برآمدن نازی‌ها، یهودیان کانادایی با خصومت و پناهندگان یهودی با سیاست محدودکننده مهاجرت روبه‌رو شدند. شورش کریستی پیتس و نپذیرفتن مسافران سنت لوئیس دو مسیر متفاوت را نشان می‌دهند: بسیج عمومی و تصمیم دولت درباره ورود.

1807–1832

یک امتحان دینی · رای دهندگان هارت را انتخاب می کنند. مجمع او را رد می کند

انتخاب یک نماینده یهودی شکاف بین حمایت محلی و پذیرش قانونی را آشکار کرد.

ازکیل هارت در انتخابات پیروز شد

ازکیل هارت در سال 1807 به عضویت مجلس کانادای سفلی انتخاب شد، اما به دلیل یهودی بودن از تصدی کرسی او جلوگیری شد. همسایه ها نماینده خود را انتخاب کرده بودند. مقامات یک مانع مذهبی اعمال کردند. داستان مربوط به کانادای پایین استعماری است، قبل از تشکیل فدراسیون مدرن کانادا.

ایمان بر تصمیم رای دهندگان غلبه می کند

این محرومیت هویت مذهبی را شرط مشارکت سیاسی قرار داد. انتخاب هارت به خودی خود نتوانست بر قوانین و تفسیر این نهاد از سوگند غلبه کند. یهودی ستیزی در اینجا به جای حمله خیابانی، از طریق اقتدار تصمیم می گرفت که نمایندگی چه کسی مشروع باشد.

این قانون در سال 1832 تغییر می کند

در 1832، کانادای سفلی پیروان یهودیت را دارای حقوق و امتیازهای دیگر اتباع بریتانیا در استان شناخت. این تغییر محرومیت قانونی مبتنی بر دین را برچید؛ حق رأی همگانی مدرن نساخت و زوال تعصب اجتماعی را تضمین نکرد.

1933

خصومت عمومی · یک سواستیکا به یک بازی بیسبال می رسد

تحریک با الهام از نازی‌ها در تورنتوی دوران رکود بزرگ عرصه‌ای محلی یافت.

16 اوت 1933

در یک بازی بیسبال در تورنتو در کریستی پیتس، جوانان برای تحریک یهودیان کانادایی یک صلیب شکسته به نمایش گذاشتند. شورش بزرگی در پی داشت. نمادگرایی نازی به آلمان محدود نمی شد: می توانست به صورت محلی اتخاذ شود و متوجه همسایگانی شود که زندگی آنها هیچ ارتباطی با اتهامات پشت آن نداشت.

نماد یک دشمن را نام می برد

نمایش صلیب شکسته در این فضا پیام خصومت ضدیهودی داشت و تفریحگاه را به آزمون مشارکت عمومی بدون ارعاب بدل کرد. ایدئولوژی وارداتی معنای محلی گرفت چون مخاطبان و محرکان در شهر خود هدفی برای آن تعیین کردند.

مردم در برابر ارعاب مقاومت می کنند

جوانان یهودی و دیگران، از جمله کانادایی‌های ایتالیایی‌تبار، با محرکان جنگیدند. رویارویی، خصومت سازمان‌یافته و نپذیرفتن آن را آشکار کرد. نباید شورش را پیروزی آسان جلوه داد؛ جامعه‌ای را نشان داد که برای جایگاهش در فضای عمومی مجبور به دفاع بود.

1939

مرز بسته · کشتی پناهندگان هیچ استقبالی از کانادا پیدا نمی کند

سیاست مهاجرت تعصب را به امتناع با پیامدهای تغییر دهنده زندگی تبدیل کرد.

مسافران سنت لوئیس

در سال 1939، سنت لوئیس بیش از 900 پناهنده یهودی را که به دنبال فرار از آزار و اذیت نازی ها بودند، حمل کرد. پس از رد شدن در جاهای دیگر، درخواست برای پذیرش در کانادا نیز شکست خورد. مسافران به اروپا بازگشتند، جایی که کشورها آنها را پذیرفتند، اما جنگ بعدی بسیاری را تحت کنترل نازی ها قرار داد.

حذف یک تصمیم رسمی است

یهودی ستیزی بر رهبری مهاجرت کانادا و نگرش گسترده تر نسبت به پذیرش یهودیان تأثیر گذاشت. محدودیت ها صرفاً فقدان تاسف بار همدردی نبود. مقامات این اختیار را داشتند که مسیرها را باز یا ببندند و تصمیمات آنها گزینه های مردمی را که با آزار و شکنجه مواجه می شدند محدود می کرد.

عواقب آن فراتر از مرز است

بیش از یک چهارم مسافران سنت لوئیس بعداً در هولوکاست جان باختند. کانادا سیستم کشتار نازی ها را اجرا نکرد، اما امتناع آن به شکست پناهندگی کمک کرد. متمایز نگه داشتن این مسئولیت‌ها باعث می‌شود که هم جنایات مجرمان و هم تأثیرات انتخاب‌های دولت‌های دیگر توضیح داده شود.

1945 / عذرخواهی در سال 2018

بازسازی و مسئولیت پذیری · عذرخواهی انتخابی را که کشور زمانی انجام داده است، نام می برد

بازماندگان در کانادا زندگی ساختند، در حالی که امتناع از پذیرش پناهندگان بخشی از تاریخ کشور باقی ماند.

بازماندگان بعد از جنگ می رسند

در سال‌های پس از جنگ، بازماندگان هولوکاست در نهایت خانه‌هایی در کانادا ساختند و به یهودیان و زندگی عمومی‌تر کمک کردند. ورود آنها کشوری را تغییر داد که قبلاً پناهندگی را محدود کرده بود. استقبال بعدی عواقب قبلی را از بین نمی برد، اما نشان می دهد که سیاست و احتمال می تواند تغییر کند.

عذرخواهی 2018

در نوامبر 2018، نخست وزیر کانادا رسماً به دلیل امتناع از مسافران سنت لوئیس عذرخواهی کرد. عذرخواهی، یهودی ستیزی و تصمیم دولت را تصدیق کرد. نامگذاری مسئولیت مهم است زیرا در غیر این صورت یک داستان ملی پناهندگی می تواند افرادی را که مرز آنها را حذف کرده است حذف کند.

دو دروازه، یک سوال از قدرت

صندلی ممنوعه هارت و مرز بسته پناهندگان مربوط به حقوق مختلف و قرون مختلف بود. هر دو به نهادهایی وابسته بودند که تصمیم می گرفتند چه کسی را بپذیرند. این مقایسه مکانیسم مشخصی را آشکار می‌کند: تعصب زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که مقامات آن را به قوانین حاکم بر مشارکت یا ایمنی تبدیل کنند.

2023–اکنون

۷ اکتبر و امروز · ۷ اکتبر و امروز

سوء ظن بومی گرایان و نئونازی ها با سرزنش جمعی ضد استعماری و شبکه های ستیزه جوی فراملی در بحران مجدد کانادا مواجه شد.

مدرسه‌ای به محل بررسی پلیس تبدیل می‌شود

در نوامبر 2023 پلیس مونترال درباره تیراندازی به مدرسه‌ای یهودی تحقیق کرد. در 2024 دو بار به مدرسه بایس چایا موشکا در تورنتو تیراندازی شد. پلیس گفت در آن حملات کسی زخمی نشده و همچنان انگیزه را بررسی می‌کرد.

مدرسه جایی است که جامعه از کودکان انتظار یادگیری و رشد دارد. تیراندازی ها امنیت را بخشی از این انتظار می کرد. جایگاه آنها در عواقب بعدی مشخص بود، حتی در حالی که تحقیقات ادامه داشت: مؤسساتی که به وضوح با زندگی یهودیان مرتبط بودند، به هدف تبدیل شده بودند، و افرادی که از آنها استفاده می کردند مجبور بودند با عدم اطمینان زندگی کنند.

کسانی که بیگانه شمرده می‌شدند اکنون صهیونیست فرض می‌شوند

کانادا زمانی پناهندگان یهودی را طرد می‌کرد و همسایگان یهودی را از نظر دینی یا ملی بیگانه می‌شمرد. جنبش‌های نئونازی روایت کنترل‌کننده پنهان را حفظ کردند. پس از 7 اکتبر، پژوهشگران بنای بریث همچنین دریافتند کسانی که خود را ضدصهیونیست می‌نامند، انسانیت‌زدایی و نظریه‌های توطئه درباره نفوذ یهودیان را احیا می‌کنند. در هر دو سو، تغییر برچسب می‌توانست یهودیان را همچنان هدف نگه دارد.

زمانی که موسسات یا دانشجویان یهودی کانادایی به عنوان عوامل اسرائیل رفتار می شدند، فعالیت ضد استعماری به طرد تبدیل شد. کانادا همچنین سمیدون را در فهرست سازمان های تروریستی قرار داد. خزانه داری ایالات متحده آن را به عنوان یک جبهه جمع آوری کمک های مالی برای PFLP مارکسیست-لنینیست معرفی کرد. در پرونده‌ای جداگانه، دادستانی یک مظنون ساکن کانادا را به طراحی حمله‌ای با الهام از داعش علیه یک مرکز یهودی در بروکلین متهم کرد. اینها مسیرهای مشخصی بودند که در کنار بازگشت تعصبات قدیمی در زبان سیاسی روزمره، ستیزه جویان خارج از کشور به پیامدهای کانادا وارد شدند.

احساس در خانه به چه معناست

داده‌های پلیس کانادا افزایش شدید جرایم نفرت‌محور ضدیهودی پس از 7 اکتبر را نشان داد. کاهش بعدی آمار را به خط پایه پیشین برنگرداند. گزارش جامعه یهودی کناره‌گیری از زندگی عمومی و احساس امنیت کمتر را هم شرح داد.

برخی مهاجرت به اسرائیل را در نظر گرفتند و درخواست ها افزایش یافت. دیگران باقی ماندند و با این سوال مواجه شدند که چگونه آشکارا به عنوان یهودی زندگی کنند. اینها تصمیمات متفاوتی بود، نه یک پاسخ جمعی. آنها با هم نشان می دهند که چگونه خصومت می تواند احساس خانه را حتی قبل از اینکه شخص تصمیم بگیرد که آن را ترک کند، محدود کند.